{"id":15147,"date":"2019-03-30T08:51:57","date_gmt":"2019-03-30T08:51:57","guid":{"rendered":"https:\/\/library.pruszkow.pl\/?p=15147"},"modified":"2019-03-30T18:57:49","modified_gmt":"2019-03-30T18:57:49","slug":"kutzowizna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/library.pruszkow.pl\/index.php\/2019\/03\/30\/kutzowizna\/","title":{"rendered":"Kutzowizna"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

<\/p>\n

29 marca, w Sp\u00f3\u0142dzielczym Domu Kultury odby\u0142a si\u0119 promocja ksi\u0105\u017cki Miry Sikorskiej Florentyn Trawi\u0144ski – Zbawca Luwru. Fakty i mit <\/em><\/strong>oraz pokaz re\u017cyserski filmu dokumentalnego Kutzowizna<\/em><\/strong> w re\u017cyserii Miry Sikorskiej. Spotkanie z re\u017cyserk\u0105 i autork\u0105 prowadzi\u0142 znakomity pruszkowski aktor – Ryszard Kawalec.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Dokument po\u015bwi\u0119cony Kazimierzowi Kutzowi ukazuje go jako posta\u0107 uwik\u0142an\u0105 w trzy mi\u0142osne w\u0105tki: mi\u0142o\u015b\u0107 do sztuki, mi\u0142o\u015b\u0107 do ludzi i mi\u0142o\u015b\u0107 do kobiet. Na t\u0119 wielop\u0142aszczyznow\u0105 rekonstrukcj\u0119 sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 fragmenty film\u00f3w i spektakli, relacje bli\u017cszych i dalszych mu ludzi, a tak\u017ce wypowiedzi samego Kutza. Wiele uwagi po\u015bwi\u0119cono miejscom, kt\u00f3rych magia i specyficzna aura ukszta\u0142towa\u0142y to\u017csamo\u015b\u0107 bohatera. Kutzowizna przypomina lustro, w kt\u00f3rym dostrzegamy cz\u0142owieka wra\u017cliwego, czasem zagubionego, ale te\u017c brutalnie szczerego, charakteryzuj\u0105cego si\u0119 ogromn\u0105 si\u0142\u0105 i konsekwencj\u0105 w d\u0105\u017ceniu do celu. G\u0142\u00f3wny bohater ostatecznie sam umieszczony zostaje w pozycji widza przygl\u0105daj\u0105cego si\u0119 swojej historii. Film konfrontuje nas wi\u0119c z pytaniem o to, czym jest prawda samego opowiadania. [opis festiwalowy]<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Fotografie – Tomasz Malczyk, G\u0142os Pruszkowa.<\/p>\n

                                <\/p>\n

 <\/p>\n

 Kazimierz Kutz, wybitny polski re\u017cyser \u2013 gdyby \u017cy\u0142 \u2013 16 lutego obchodzi\u0142by 90. urodziny. Zmar\u0142 on 18 grudnia ubieg\u0142ego roku.<\/p>\n

Film dokumentalny “Kutzowizna” w re\u017cyserii Miros\u0142awy Sikorskiej to opowie\u015b\u0107 o \u017cyciu i tw\u00f3rczo\u015bci Kazimierza Kutza. \u017bycie prywatne staje tu obok artystycznego, w kt\u00f3rym nie raz daje sw\u00f3j wyraz postawa spo\u0142eczna. Archiwalia s\u0105siaduj\u0105 ze wspomnieniami ludzi \u2013 artyst\u00f3w i polityk\u00f3w, pokazuj\u0105c jak bardzo bezkompromisowy, prawdziwy i uczciwy wobec samego siebie jest autor Tryptyku \u015al\u0105skiego (“S\u00f3l ziemi czarnej”- 1970, “Per\u0142a w koronie” – 1972, “Paciorki jednego r\u00f3\u017ca\u0144ca” -1979).<\/p>\n

Jaki jest naprawd\u0119 Kazimierz Kutz, \u015al\u0105zak z Szopienic, re\u017cyser, polityk, pisarz, cz\u0142owiek obdarzony wielkim temperamentem i ci\u0119tym j\u0119zykiem? “Kutzowizna” to pr\u00f3ba pokazania nietuzinkowego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry cz\u0119sto nas zaskakuje. 83-letni Kazimierz Kutz nie udaje, jest brutalnie szczery, ma swoje chwile zw\u0105tpienia, ale te\u017c ogrom si\u0142y i konsekwencji w d\u0105\u017ceniu do celu. Cz\u0119sto m\u00f3wi o sobie, \u017ce pochodzi z arystokracji plebejskiej.<\/p>\n

Film ukazuje wybitnego re\u017cysera jako posta\u0107 uwik\u0142an\u0105 w trzy mi\u0142osne w\u0105tki – mi\u0142o\u015b\u0107 do sztuki, mi\u0142o\u015b\u0107 do ludzi i mi\u0142o\u015b\u0107 do kobiet. Na t\u0119 wielop\u0142aszczyznow\u0105 opowie\u015b\u0107 sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 fragmenty film\u00f3w, spektakli, wypowiedzi bli\u017cszych i dalszych mu ludzi. \u017bycie prywatne staje obok \u017cycia artystycznego. W filmie pojawiaj\u0105 si\u0119 Zbigniew Zamachowski, Anna Dymna, Jan Englert, Janusz Gajos, Franciszek Pieczka, Olgierd \u0141ukaszewicz czy Jerzy Ilg, ale tak\u017ce wypowiada si\u0119 sam Kazimierz Kutz. Materia\u0142y do filmu zbierane by\u0142y przez wiele lata, ale jak si\u0119 okaza\u0142o by\u0142 to ostatni film z jego udzia\u0142em.<\/p>\n

Wiele uwagi w filmie po\u015bwi\u0119cono miejscom, kt\u00f3rych magia i specyficzna aura ukszta\u0142towa\u0142y to\u017csamo\u015b\u0107 tego niezwyk\u0142ego artysty. \u201eKutzowizna\u201d jest swego rodzaju lustrem, w kt\u00f3rym pojawia si\u0119 cz\u0142owiek wra\u017cliwy, czasami zagubiony, ale te\u017c brutalnie szczery, bezkompromisowy i prawdziwy. Jako cz\u0142owiek, kt\u00f3rego charakteryzowa\u0142y ogromna si\u0142a i konsekwencja w d\u0105\u017ceniu do celu.<\/p>\n

Kazimierz Kutz ostatnie lata sp\u0119dzi\u0142 opodal Pruszkowa, w swoim domu w Kaniach Hellenowskich.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

Po projekcji filmu poka\u017cemy r\u00f3wnie\u017c ksi\u0105\u017ck\u0119 naszego Go\u015bcia \u2013 Miry Sikorskiej, pod tytu\u0142em: \u201eFlorentyn Trawi\u0144ski. Zbawca Luwru \u2013 Fakty i mit\u201d<\/p>\n

Autorka przyznaje, \u017ce zainteresowa\u0142 j\u0105 bohater, o kt\u00f3rym m\u00f3wi si\u0119, \u017ce zbawi\u0142 Luwr, a mia\u0142 wielkopolskie korzenie. W rezultacie swoich bada\u0144 dementuje powsta\u0142y o nim mit. Florentyn Trawi\u0144ski nie bra\u0142 udzia\u0142u w Komunie Paryskiej, cho\u0107 tak\u0105 informacj\u0119 powiela si\u0119 w wielu publikacjach. Zadziwiaj\u0105ce wi\u0119c jest, \u017ce w 2004 roku na Domu Polskiego Kombatanta w Pary\u017cu wmurowano tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105 ku jego czci jako zbawcy Luwru ufundowan\u0105 przez Ministerstwo Obrony Narodowej. Nikt nie zada\u0142 sobie trudu, aby ten fakt udokumentowa\u0107.<\/p>\n

Miros\u0142awa Sikorska przypomina, \u017ce powszechnie uwa\u017ca si\u0119 i\u017c Florentyn Trawi\u0144ski, a nie Gustaw Courbet by\u0142 szefem resortu kultury i sztuki w Komunie Paryskiej i to on, a nie Henry Barbet de Jouy i kapitan Martin de Sigoyer bronili Luwru przed wej\u015bciem miejskiego mot\u0142ochu w nocy z 23 na 24 maja 1871 i \u017ce to Trawi\u0144ski w tajemnicy przed komunardami wyla\u0142 czyhaj\u0105ce na zag\u0142ad\u0119 Luwru beczki z naft\u0105, nape\u0142niaj\u0105c je wod\u0105 i za ten czyn otrzyma\u0142 mieszkanie w Luwrze, do\u017cywotnie stanowisko jednego z dyrektor\u00f3w tego muzeum i godno\u015b\u0107 kawalera Legii Cudzoziemskiej.<\/p>\n

Sikorska podkre\u015bla, \u017ce w rz\u0105dzie Komuny Paryskiej nie by\u0142o delegata do spraw kultury i sztuki, chocia\u017c w kwietniu 1871 roku z inicjatywy Gustawa Courbeta utworzono Zwi\u0105zek Artyst\u00f3w Pary\u017ca.<\/p>\n

Szukaj\u0105c nazwiska Florentyna Trawi\u0144skiego nie tylko we w\u0142adzach Komuny, ale tak\u017ce w listach jej uczestnik\u00f3w, jak i os\u00f3b represjonowanych Sikorska nie natrafi\u0142a na jakikolwiek zapis potwierdzaj\u0105cy cho\u0107by udzia\u0142 jego w Komunie Paryskiej. Zajmowanie jakiegokolwiek stanowiska urz\u0119dowego wymaga\u0142o bycia pe\u0142noletnim, a pe\u0142noletno\u015b\u0107 uzyskiwano w wieku 21 lat. W momencie proklamowania Komuny Florentyn nie mia\u0142 jeszcze 21 lat. Nie by\u0142 te\u017c obywatelem francuskim, a we w\u0142adzach Komuny zasiadali jedynie Francuzi i znacznie starsi. By\u0142 wtedy \u015bwie\u017cym absolwentem szko\u0142y polskiej przy Bulwarze Batignolles.<\/p>\n

Od pa\u017adziernika 1871 do roku 1876 Florentyn Trawi\u0144ski pracowa\u0142 dorywczo w prefekturze policji jako t\u0142umacz w biurze czasopism zagranicznych. W 1872 roku podj\u0105\u0142 prac\u0119 w ministerstwie nauczania publicznego i sztuk pi\u0119knych. Z czasem awansowa\u0142 i 1 kwietnia 1892 roku zosta\u0142 sekretarzem generalnym muze\u00f3w francuskich. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c g\u0142\u00f3wnym autorem wydanego po raz pierwszy w roku 1900 Przewodnika Popularnego po Muzeum Luwru, a tak\u017ce wielu artyku\u0142\u00f3w na temat historii sztuki i literatury. Zmar\u0142 7 lutego 1906 roku w wieku 56 lat.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","ngg_post_thumbnail":0},"categories":[11,13,63,6],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/library.pruszkow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15147"}],"collection":[{"href":"https:\/\/library.pruszkow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/library.pruszkow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/library.pruszkow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/library.pruszkow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15147"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/library.pruszkow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15147\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15231,"href":"https:\/\/library.pruszkow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15147\/revisions\/15231"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/library.pruszkow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15147"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/library.pruszkow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15147"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/library.pruszkow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15147"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}